خزر انزلی – لیلا مسروری :
این روزها وارد دفتر هر مدرسه ای که می شوی،با سیمای پریشان مدیر و معاونان و معلمان روبرو خواهی شد.
دغدغه خاطر نحوه بازگشایی مدارس در مهر ماه و چگونگی واکسیناسیون کادر آموزش و رانندگان سرویس و حرفهای دو پهلو پیرامون واکسیناسیون دانش آموزان و سوالات ناشی از نگرانی به حق والدین از یک سو، باغ ِ هر دم پر بار و بر تعریف سامانه های مدارس از سوی دیگر، فشار روحی مضاعف را به همه تحمیل کرده است.
سوال اصلی کادر مدارس این است چه توجیهی وجود دارد که مدام وزارتخانه یک سامانه جدید معرفی می کند؟و تا اشکالات سامانه های قبل را برطرف می کنیم سامانه ای جدید با مشکلات تازه تر تعریف می شود!؟
سامانه یکپارچه دانش آموزی یا سیدا که در اوایل زمستان 1399 رونمایی شد،سامانه ای پرچالش بوده است.
در حالیکه مسئولان مربوطه خبر از بی نقص بودن و رفع نقص سریع برمبنای گزارش دریافتی مدارس، می دادند، اما همچنان مشکلات وجود داشت.مشکلاتی که در خرداد و اخذ کارنامه به شدت پررنگ شد. اشکال و نقص در پرینت کارنامه ها به خصوص برای بچه هایی که از یک مقطع تحصیلی به مقطع دیگر و مدرسه تازه ، می رفتند از جمله این معضلات بود.
با جایگزین شدن سامانه سیدا به جای سامانه سناد؛چگونگی تشکیل پرونده ثبت نام و تعریف کلاس ها و سایر جزئیات مترتب بر روال ثبت نامی و کلاس بندی،ثبت نام کتاب درسی بار دیگر نه فقط کادر مدارس که اولیا را نیز دچار مشکل کرده است.
و به نظر می رسد در مسابقه رونمایی نرم افزاری آموزش و پرورش چون «همگام»، «سناد»، «سیدا» ، «پادا» از نفس افتادگان میدان مدارس هستند که میان دغدغه های ناشی از کووید نوزده و جهش هایش و سوالات پرشمار نحوه و تضمین بازگشایی مدارس، باید با ارتقاء سخت افزار و نرم افزار و نواقص بسیار برنامه نویسان سامانه ها روبرو باشند. به قول مدیران مدارس آفت غلبه کمیت بر کیفیت خود عامل نابسامانی ، سامانه های آموزشی ماست!