• کد خبر: 1584
  • گروه خبری : گزارش
  • تاریخ انتشار : ۲۲ بهمن ۱۳۹۹

شغلی که کمرنگ می شود

خزر ویژه بندرانزلی – هاجر (آزاده) سلیمی شیوائی :

وقتی از میدان اصلی شهر به طرف پل انزلی در حرکتید و می خواهید بروید  به سمت خیابانی که منتهی می شود به اداره پست و مخابرات و شهرداری و …، درست در ابتدای همین خیابان ، حتما بارها و بارها مغازه ای کوچک را دیده اید که بر روی شیشه اش نوشته شده ، خیاط ایده آل ، دوزنده انواع لباس های نظامی ، شخصی با آخرین مدل…

ابراهیم یعقوبیان اصل ،40 سال است که در این مغازه مشغول خیاطی ست . به رغم داشتن مشتری با خوشرویی به استقبال مان می آید.

خیاطی از حرفه های قدیمی است که در گذشته در ردیف شغل های معتبر و خوب بود و بنا به گفته خیاطان قدیمی ، بسیاری علاقمند بودند فرزندان خود را به انجام این کار ترغیب کنند.

در زمان گذشته پارچه را روی اندام افراد قرار داده و فرم دلخواه را در می آوردند و با کوک و سنجاق زدن ، اقدام به دوخت می کردند، یا برخی بر حسب تجربه و بدون الگو لباس را برش زده که نیاز به چندین پرو داشت. رفته رفته با پیشرفت علم و تجربه متدهایی تدوین و بصورت کلاسیک در کشورهای مختلف رایج شد.

یعقوبیان می گوید : در گذشته نوجوان یا جوانی که وارد این شغل می‌شد حداقل مدتی را در مغازه استادش ، پادویی و خرده‌ کاری و شاگردی می‌کرد تا به ‌تدریج با تخصص‌های ریز و ظریف کار آشنا شود.

خیاط کهنه کار انزلی می گوید خودش نیز از حدود هشت ، نه سالگی در خیاط خانه موسیو واهان در اطراف میدان اصلی شهر ، پادویی می کرد ، بعدها رفت پیش آقای اسلامی ، روبروی دادگستری قدیم و کم کم پس از مدتی ، کار خیاطی را بلد شد و با شروع انقلاب ، این مغازه را خرید و از آن زمان تا حالا اینجا مشغول کار است و کت و شلوار و پالتوی مردانه و زنانه و لباس های نظامی می دوزد .

از او در مورد کسب و کار خیاطی می پرسم که می گوید : خداروشکر سالم هستم و خدا رزق و روزی مان را می رساند ، راضی هستم . اما دیگر ، مردم ، زیاد سفارش دوخت نمی دهند و مشتری های ما کم شده .

هرچند لباس‌های رسمی همچون کت‌وشلوار همچنان مشتریان خاص خود را دارد که با سوزن و هنر خیاطان کهنه‌کار باظرافت فراوانی دوخته می‌شود بطوریکه یک دست کت‌وشلوار دوخته شده توسط خیاط باتجربه، به ‌صورت سنتی و با دوخت دستی ، چنان باکیفیت است که سال‌ها می تواند قابل‌استفاده باشد اما یعقوبیان می گوید در حال حاضر ورود برخی اجناس بی‌کیفیت ارزان‌ قیمت و لباس‌های دوخته‌ شده حاضری ، به شغل و هنر اصیل خیاطی صدمه زده است .

از آنجا که پوشیدن لباس یک ضرورت است، هر کس این دِین را نسبت به خودش احساس می کند که ظاهر خود را با لباس مناسب به خوش آیندترین شکل ممکن بیاراید. پدید آمدن پوشاک نه تنها امری تصادفی نبوده بلکه بر مبنای تفکرات و نیازهای اقلیمی، مادی و معنوی اقوام بوجود آمد، شکل گرفت و تحول یافت.

در حال حاضر با رکود و بی رغبتی ایجاد شده ، یقینا خیاطی بعنوان یک شغل سنتی و هنری اصیل ، نیاز به حمایت و توجه ویژه دارد تا با رکود بازار ایجاد شده ، هم اعضای قدیمی و کهنه‌کار آن دوام بیشتری بیاورند و ناچار به ترک شغل خود نشوند و هم زمینه و انگیزه برای ورود جوانان بیکار شهر فراهم شود.