آنچه در ادامه می‌خوانید علاوه بر دانسته‌های نگارنده پیرامون ورزش انزلی به واسطه حدود دو دهه ارتباط خبری با این مجموعه گسترده، حاصل گپ و گفت با برخی بزرگان و مو سپیدان این عرصه ، به بهانه در پیش بودن هفته تربیت بدنی و ورزش است.ب

ه جرات می‌توانم بگویم با نا یکسانی بسیار ، مفهوم ورزش برای انزلیچی‌ها با همه آنانی که اهل این خطه نیستند، توفیری غیرقابل انکار و بی‌شمار دارد.

اینجا در بندرانزلی، ورزش جزئی جداناپذیر از زندگی و روزمره مردم است، همچون آب و نان شب، واجب‌.
تو گویی پدران و مادران انزلیچی، قبل از انتخاب نام برای فرزند نورسیده ‌شان، اندیشه تعیین رشته ورزشی را در سر می‌پرورانند.
جمعیت قابل توجهی از ورزشکاران سازمان‌یافته و بیمه شده در این شهرستان گواهی متقن بر این مدعی‌ست.
بماند که آمار اعلام‌ شده، ورزشکاران سازمان نیافته و بیمه نشده را شامل نمی‌شود که به مراتب نشان از جمعیت ورزشی بیشتری در این شهرستان دارد.
آوازه‌ی بندرانزلی به شهر طلایی ورزش ، که اطلاقی بجا و به‌مورد است ، نشات گرفته از همین سبقه و علقه دیرینه مردم ورزشکار و ورزش‌دوست است که پشتوانه ای بسیار ارزشمند محسوب می‌شود .
اما اکنون ورزش شهرستان ( فارغ از پسوند برجسته و خطیر “امور جوانان” که پرداختن به آن در این مجال کوتاه نمی‌گنجد) با چه اوضاع و احوالی مواجه است؟
آیا در قیاس با این پیشینه پرطمطراق، هنوز هم پرتکاپو و پرهیاهوست و توانسته نظر موافق اهالی ورزش را جلب و جذب کند؟
ایا رضایت عمومی از عملکرد فعلی وجود دارد؟
امکانات موجود تا چه میزان جوابگوی نیازهاست؟
به جوان‌گرایی و البته بهره‌مندی شایسته از تجربه ارزشمند پیشکسوتان، اساسا توجهی می‌شود؟
ایا فضای حاکم بر ورزش انزلی ، به دور از سیاست زدگی ، صرفا ورزشی و فرهنگی است؟
اصولا شایسته سالاری ترجیح دارد، یا اینکه رابطه‌ها بر ضابطه‌ها می‌چربد؟
تامین بودجه و اعتبارات در چه وضعیتی است؟
تا چه میزان به استعدادیابی، توجه به رده‌های پایه و پرورش و تربیت چهره های جدید در رشته های مختلف ورزشی توجه شده و می‌شود؟
اکنون، سهم انزلی از مدال‌های رنگارنگ میادین مختلف ورزشی چه میزان است؟
آیا ورزش قهرمانی انزلی بر اساس حوادث و اتفاقات پیش می‌رود و یا برای آن برنامه‌ریزی‌‌های مناسبی صورت گرفته است؟
و آیا می‌توان گفت همچنان ورزش این شهرستان داعیه دار است و بر تارک ورزش ایران می‌درخشد؟
حقیقت این است که صادقانه باید بگویم، پاسخ روشن و درست این پرسش‌ها را نمیدانم.
به آن علت که در حدود چهار سال گذشته دریغ از حتی یک نشست مطبوعاتی از سوی متولی ورزش شهرستان برای پاسخگویی به سوالات مطروحه.
از سویی در گفتگو با چند نفر از اهالی ورزش، دریافتم برخی با قاطعیت از وضعیت موجود گله دارند و برخی دیگر گرچه حرفهایشان صبغه و رنگ و بوی دیپلماسی دارد اما خودمانی‌اش این است که دل چندان خوشی از شرایط موجود ندارند.
به هر تقدیر انچه اشکار و مبرهن است اینکه در سالهای اخیر دیگر محافل ورزشی‌ در شهر طلایی ورزش، رونق و رمق گذشته را ندارد و دیگر آن صداهای سرشار از انگیزه و تکاپو به گوش نمی رسد، چراکه اقدامات صورت گرفته،در حد انتظار نبوده است.
آنها که عمرشان را در ورزش سپری کرده اند، گویی صرفا به واسطه علاقه‌ و البته دغدغه‌شان ادامه می‌دهند و جوانترها برای آمدن و ادامه دادن بی انگیزه‌ترند، اوضاع مالی خوب نیست ، تدابیر و رایزنی‌های بایسته و شایسته ای نیز از سوی متولیان برای تامین آن اندیشیده نشده است.
این در حالی‌است که باید توجه داشت یکی از شاخص‌های بسیار مهم در توسعه یافتگی ورزش قهرمانی در دنیا، بودجه است، بدان معنی که لازم است هزینه زیادی را صرف کنیم. حالا دیگر مثل گذشته نیست که قهرمانان فقط برای کسب افتخار می‌آمدند و مسأله پول چندان برای آنها مطرح نبود. این روند به تدریج تغییر کرده و پول وارد عرصه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای دنیا شده است.
مهمی که عدم توجه کافی و وافی به آن در غالب رشته های ورزشی سبب شده که نه تنها ورزشکاران تامین حداقلی نمی‌شوند، اساسا مسابقات و برنامه های تمرینی و دوستانه و تدارکاتی‌شان نیز تحت شعاع مسائل مالی به شدت کاهش یافته است.
باید قبول کنیم اکنون دیگر ورزش در دنیا بعنوان پدیده ای اجتماعی مطرح است. ورزش زبان مشترک بین همه مردم، فارغ از هر گونه تفاوت نژادی و زبانی است. این نهاد اجتماعی از ظرفیت بالایی در حوزه تربیتی و فرهنگی برخوردار است. در عین حال که وسیله‌ای مناسب برای پر کردن اوقات فراغت بوده و حتی در درمان بسیاری از بیماری‌ها نیز نقش موثری ایفا می‌کند.
پس بی‌شک مدیریت در ورزش کم اهمیت‌تر از مدیریت در سایر حوزه‌های مهم و حیاتی در کشور نیست. این عرصه نیازمند مدیریتی است دغدغه‌مند، خوش فکر، توانمند، باانگیزه، پای کار و جسور برای رفع نیاز شدیدی که پیرامون بهره‌وری و تدبیر درست ظرفیت‌ها و توانمندیها چه در حوزه نیروی انسانی و چه درخصوص مواهب طبیعی و پتانسیل‌ها و امکانات موجود در شهرستان احساس می‌شود. بویژه در ایجاد امنیت سرمایه گذاری بخش خصوصی در توریسم و گردشگری ورزشی، با توجه به مواهب طبیعی موجود در بندرانزلی. مدیریتی برخوردار از قدرت ارتباطی و چانه‌زنی بالا برای جذب هرانچه که ورزش انزلی به آن نیاز دارد. و البته کاربلد با نگاه ویژه به راه‌اندازی سازوکار حرفه ای در ورزش و بهره‌مندی از توصیه ها و تجارب ارزنده پیران این عرصه که از ضرورت‌های مغفول مانده است. امید که محقق شود و جامعه ورزشی انزلی همچون گذشته پویا و باانگیزه بدرخشد، نه اینکه بر خلاف روال مرسوم، به اندازه حتی صرفا یک رویداد ورزشی هم در تقویم برنامه‌های هفته دولت شهرستان، سهمی نداشته باشد!

پایان پیام / هاجر ( آزاده ) سلیمی شیوائی/کد الف ـ ۹۷۰۰